Ruim zestig leden en introducees kwamen op 26 februari naar het drukst bezochte event in de geschiedenis van CommunicatieClub Brabant. De avond stond in het teken van marketing en psychologie, met Christ Coolen als spreker.
Het brein is lui en dat is geen nieuws
Christ opende met een fundamenteel gegeven: mensen denken liever niet. Zoals Kahneman het verwoordt: denken voor mensen is als zwemmen voor katten. Ze kunnen het, maar ze doen het liever niet. We nemen shortcuts. We gebruiken cognitive biases. En we doen dat ook bij weloverwogen beslissingen.
Als communicatieprofessional is dat geen probleem, het is je speelveld. De vraag is alleen: gebruik je die kennis ook echt?
Processing Fluency: laat je lezer niet werken
Een van de twee begrippen die de avond domineerden. Teksten die makkelijk te begrijpen zijn, worden positiever beoordeeld én eerder voor waar aangenomen. Dat klinkt logisch. Maar kijk eens kritisch naar je eigen teksten, website of campagne-copy. Hoeveel energie kost het je lezer om die door te lezen?
Christ deelde een praktisch cheatsheet: schrijf concreet, hou 80% van je zinnen superkort (6 tot 8 woorden), maak één punt per zin, schrap hulpwerkwoorden en zet het belangrijkste woord achteraan. Simpel. Effectief. Makkelijker gezegd dan gedaan.
Het Wasmachinesyndroom: AI als nieuwe wasmachine
Het tweede begrip dat bleef hangen was het Wasmachinesyndroom: Christs eigen naam voor de Jevons Paradox toegepast op AI. Die paradox stelt dat technologie die bedoeld is om tijd te besparen, uiteindelijk leidt tot hogere verwachtingen en méér werk. De wasmachine beloofde tijdsbesparing. De realiteit? We wassen vaker en stellen hogere eisen aan schone was.
Is AI onze nieuwe wasmachine? Je denkt dat je tijd overhoudt. Maar in de praktijk ga je meer produceren, wordt de lat hoger gelegd en de druk groter. Voer voor discussie, en dat was ook precies de bedoeling.
Stellingen en borrel
Aan het einde van de presentatie volgden een paar uitgesproken stellingen die de nodige discussie opleverden. Onder meer: is AI een bedreiging voor de communicatieprofessional? Wordt communicatie te vaak ingezet als pleister op een strategisch probleem? En kan 99% van alle corporate content weg zonder dat iemand het mist?
De meningen hierover liepen uiteen, dus genoeg gespreksstof voor bij de borrel.
Foto’s door Neven Fotografie:
